Voor de wind naar Scheveningen

Weer: zonnig, enkele wolkenvelden, temperatuur 23 graden, wind SSW 4-5, later SW tot WSW 3

Wij zijn om zes uur opgestaan om op tijd klaar te zijn voor het geplande vertrek van zeven uur. Op de motor zijn wij naar de sluis gevaren. De zon was net opgekomen en er was nog niet zo veel wind. Het blijft altijd heel apart op dat tijdstip met zulk mooi weer te vertrekken. Bij de sluis moesten wij even wachten, omdat er eerst een  vissersboot van de andere kant werd geschut.

Daarna ging het snel. Het was inmiddels harder gaan waaien. Met halve wind vlogen wij over de Oude Roompot. Maar na de passage van Geul van de Banjaard kwam de wind, die was toegenomen tot windkracht vijf, pal van achteren. Wij hebben toen de genua maar ingerold. De Frigga maakte toch nog zes knopen door het water. De Rosa segunda en de Oliefoo hadden er voor gekozen wat verder op zee te gaan, om niet pal voor de wind te hoeven varen. Wij namen de kortste weg. Ter hoogte van Stellendam dook er plotseling een bruinvis voor het schip op. Even later zagen wij hem langs het schip op twee meter afstand naar voren schieten. Daarna niet meer gezien. Voor de Maasvlakte nam de wind iets af en besloten wij de genua uit te zetten op de boom. Maar vlak voor het oversteken van de Maasgeul werd de zee zo ruw, dat wij de genua maar hebben ingerold. Wij hebben ons netjes via de marifoon gemeld bij de verkeerscentrale. Later, vlak voor de feitelijke oversteek, werden wij aangeroepen met de vraag of wij harder konden varen, want er kwam een groot schip aan. Ik heb gemeld dat wij daar geen kans toe zagen en er voor kozen achter de oceaanreus langs te gaan. Bij het opdraaien in de wind ontdekte ik dat de motor, die al een tijdje bij stond, niet in zijn werk stond. Nu waren wij in de kortste keren aan de andere kant en hadden verder geen last van de grote scheepvaart. Na de geul ging de motor weer uit en hebben wij de genua weer uitgezet op de boom. Wij waren de beide andere schepen uit het oog verloren. Wel hadden wij meegekregen dat de Rosa segunda ook voor een groot schip had moeten uitwijken. Ik heb ze beide met de marifoon  opgeroepen. De Rosa bleek ongeveer 2 mijl, en de Oliefoo 1 mijl voor ons te zitten. Maar door de veelheid aan zeiltjes, want wij waren hier niet de enige, konden wij niet onderscheiden wie wie was. Om vijf uur waren wij bij de havenmonding. In de jachthaven was het stapelen geblazen. Wij lagen alle drie als derde in een rijtje. Later kwamen er nog enkele boten bij.

Met de hele groep zijn wij naar Simonis gelopen, waar wij heerlijk vis hebben gegeten. Voor de meesten was de hoeveelheid te veel, hoewel wij best hongerig waren na zo’n lange dag. Voor sommigen was er daarna nog plaats voor een ijsje, dat wij konden halen bij de ijscoman, die zich heel tactisch naast het restaurant had opgesteld. Op de terugweg heeft ieder bij watersportzaak Vrolijk nog even rondgekeken en heeft Astrid een leuk poloshirt gekocht. Het is morgen weer vroeg opstaan, dus gingen wij op tijd de kooi in.

Zeilend om Walcheren

Weer: zonnig, af en toe wolken, temperatuur 22 graden, wind NW 3-4.

De voorspelling van het weer was zodanig dat wij vandaag konden vertrekken. Maar voor de meest optimale stroom konden wij pas om twaalf uur vertrekken. Dus ook vandaag konden wij uitslapen. Corry heeft voor de boodschappen gezorgd en ik heb de boot vaarklaar gemaakt voor de tocht naar de Roompot. In de haven leek het er op dat de wind west of zelfs zuidwest was, maar buiten de haven bleek de wind uit het noordwesten te komen. Dit was een prima wind om rond de kop van Walcheren te varen. Aanvankelijk konden wij met halve wind onze koers aanhouden, maar gaande de tocht moesten wij hoger gaan varen. Dit kwam waarschijnlijk, omdat de wind iets draaide, maar ook omdat de stroom ons richting Westerschelde duwde.

Tot onze verbazing hadden wij in het eerste stuk een voorsprong genomen op de beide andere schepen. De Frigga liep dan ook lekker door het water.

Later liep de Rosa segunda op ons in en haalde ons voor Walcheren in. De Roompot in was de wind wat minder, maar de stroom des te meer, waardoor wij met een behoorlijk gangetje richting sluizen gingen. Pas binnen de havenhoofden hebben wij de zeilen gestreken. De sluis was al met een behoorlijk aantal boten gevuld en bleef open staan tot ook de Oliefoo, die als laatste schip aan kwam varen, binnen was. Na het schutten zijn wij op de motor naar de Marina gevaren en vonden bij de meldsteiger een plek bij elkaar. Wij meerden af naast de Rosa segunda. Na het eten hebben wij bij ons aan boord thee en koffie gedronken. Wij zijn op tijd naar bed gegaan, want morgen moeten wij vroeg opstaan.

Nog een dagje Blankenberge

Weer: zwaar bewolkt, temperatuur 21 graden, wind N 4-5, tegen de avond opklaringen.

Er stond weer een wind NO 5 voor de kust bij Vlissingen. Besloten werd daarom ook vandaag te blijven liggen. De voorspellingen voor de volgende dagen zijn beter. Wij hopen in drie dagen, via de Roompot en Scheveningen, in IJmuiden te komen. De verdere ochtend hebben wij aan boord doorgebracht. Rond elf, twaalf uur kwamen er boten binnen, naar wij aannamen uit het zuiden. Er gingen niet veel boten de haven uit.
De dames besloten met z’n drieën de kusttram te nemen naar Knokke.
De heren wilden eerst de vuurtoren beklimmen, maar die was helaas gesloten. Daarna ging het naar de pier waar een “Storms Expo” was (www.storms.eu). Het was deels een expositie over het weer en stormen. Ook bekende scheeprampen passeerden de revue. Onderin het gebouw konden wij kijken naar twee korte films, één over de tornado’s in Amerika en één over stormen over de hele wereld. Weer terug op de boulevard trakteerde Hugo ons op een ijsje.
Ik heb aan boord eerst water getankt en daarna een led lamp gemonteerd boven de kombuis. De TL lamp werd uiteraard eerst gedemonteerd. De led lamp had ik vorig jaar gekocht en ergens aan boord opgeborgen. Maar ik wist niet meer waar. In de vakantie heb ik nog wel op verschillende plekken gekeken, maar ik was hem niet tegen gekomen. Deze morgen bij het zoeken naar een tube Sikaflex, kwam ik hem tegen naast de accu’s.

Om 13.00 uur vertrokken Astrid, Marijke en ik (Corry) richting kusttram, die 200 meter van de haven een halte heeft. Bij het “lijnloket” kochten wij retourtjes Knokke. Wij kregen 2 kaartjes per persoon en er werd ons uitgelegd, dat wij 1 kaartje moesten bewaren en afstempelen op de terugweg. Via Zeebrugge en Heist kwamen wij in Knokke, tevens de eindhalte van deze kustlijn, die begint bij De Panne. Een lange winkelstraat met mooie winkels loopt vanaf het station naar de boulevard. Het publiek en de meeste winkels hebben een luxere uitstraling dan de winkels in Blankenberge. Belgen houden, vermoed ik, veel van tassen en schoenen, want het aantal schoenenwinkels was groot. Ook de herenmodezaken waren in overvloed aanwezig en de dames kunnen ook volop aan hun trekken komen. Wat ook lukte, want ik heb een leuke boottrui gekocht. Die lag in de grote maten winkel op mij te wachten!

Wat ons enigszins verbaasden was de winkel en lunchroomsluiting op dinsdag. De nodige winkels waren dus dicht en dat in het hoogseizoen in een grote badplaats! Aan de boulevard hebben wij koffie/thee gedronken. Wij zagen een woelige zee en waren alle drie blij, dat wij niet op onze bootjes zaten. Vlak voordat wij de tram weer in namen, hebben wij even wat boodschappen voor het boot-diner bij Delhaize gedaan. Omstreeks 18.45 uur waren wij weer aan boord.
De avond werd besloten met een samenzijn aan boord van de Oliefoo, waar de discussies over de beste vertrektijden niet van de lucht waren. Maar wij zijn het eens geworden. Morgen gaan de trossen om twaalf uur los.

Regen en wind

Weer: zwaar bewolkt en regen, temperatuur 18 graden, wind NO 4, in de avond ZW 3.

Na het douchen hebben wij even kort een palaver bij ons aan boord gehouden. Vannacht had het behoorlijk geonweerd en vanaf dat moment onophoudelijk geregend. Volgens de weerstations stond er op dat moment voor de kust bij Vlissingen een wind NO 5, met als voorspelling 6 Bft. Marijke, Hugo en ik besloten daarom vandaag te blijven liggen.
De ochtend heb ik gebruikt om het blog bij te werken. Er zijn foto's, vanaf het moment dat wij in Oostende zijn geweest, bij de verhalen geplaatst. De internetverbinding is hier goed, maar wij liggen ook vlak naast de antenne.

In de loop van de middag is Corry de wal opgegaan om bij moeder Babelutte chocolade te kopen en bij Delhaize de dagelijkse boodschappen te doen. Het leek even droog te worden, maar helaas begon het al gauw weer te plenzen.  Ik ben aan boord gebleven. Corry wilde de Margriet lezen op de IPad. Ik heb uitgezocht hoe deze te downloaden zijn en uiteindelijk is het gelukt.
Aan het eind van de middag dag was de wind 180 graden gedraaid en stond toen in de kuip. Ik heb ons nieuwe, door Corry gemaakte, kajuitingang zeiltje aangebracht. Even later werd het echter droog en begon zelfs de zon nog even lekker te schijnen. Na het eten hebben wij met Mijke, Robert en onze kleinzoon Piak kunnen skypen.
‘s Avonds hebben wij aan boord van de Rosa segunda de dag van morgen besproken. Gezien de huidige weersvoorspelling, wind NE 4-5, mogelijk 6, ziet het er naar uit, dat wij ook morgen nog in Blankenberge blijven. Afgesproken is dat wij morgen in de loop van de ochtend hierover een definitieve afspraak maken.

Weer eens lekker gezeild

Weer: zonnig, wisselend bewolkt, heiig, temperatuur 24 graden, wind W2 later NW tot N 3-4.

Dit was echt zo’n heerlijke vakantie ochtend. Wij hadden afgesproken pas om elf uur weg te gaan en het was lekker weer. Op ons gemak hebben wij alle ochtend bezigheden uitgevoerd en het schip vaarklaar gemaakt. Ik heb bij het restaurant het bestelde brood opgehaald en Corry had gezorgd voor een gekookt eitje bij het ontbijt. Voor vertrek heb ik de haven in Blankenberge gebeld en plaats voor de drie schepen gereserveerd. Om elf uur werd het heel onrustig in de haven. Het hele rijtje schepen waar wij in zaten (vier maal) zijn ook maar gelijktijdig vertrokken. Wij waren net los, toen bleek dat wij de haven niet mochten verlaten, zichtbaar aan de drie rode lichten boven elkaar. Er kwam een grote ertstanker binnen begeleid door drie slepers. Gelukkig duurde het niet zo lang voordat wij verder mochten varen. Nog binnen de pieren hebben wij de zeilen gehesen. Op open water bleek de wind echter zo gering, dat zeilen geen zin had. Enkele schepen hesen een spinnaker en maakte daarmee voldoende snelheid. Een van de boten, die vannacht naast ons had gelegen kreeg enige problemen met de spinnaker, die zich als een zandloper rond de voorstag had gewikkeld. Het werd opgelost, konden wij zien, door vele malen een rondje te draaien met de boot. Later werden wij door hen, boot met rode spinnaker, voorbij gelopen. Al snel na vertrek had de Rosa segunda problemen met de motor. Er was iets (?) in hun schroef geraakt. Voorbij de geul, waar wat ruimte was, werd op de Rosa segunda het grootzeil gestreken en een paar keer achteruitgeslagen om de rotzooi kwijt te raken. Volgens de marifoonberichten leek het probleem daarmee opgelost te zijn en zijn wij verder gevaren met volle zeilen en de motor bij.

Ruim voorbij Nieuwpoort nam de wind wat toe en besloten wij de bolle jan te hijsen. Wij maakten toen, zonder motor, snelheden van 5 tot 6 knopen. Ook op de andere schepen werd nu gezeild. Toen wij Oostende voorbij waren nam de wind nog wat toe en besloten wij de bolle jan weer te strijken. Het kostte mij de nodige moeite het lap zeil binnen te halen. Het zeil kwam daarbij ook even in het water. Maar toen alles geklaard was konden wij, nu met de genua bij, nog steeds goed vooruit komen. Op een gegeven moment was de wind zover gedraaid dat wij hoog aan de wind moesten varen. Vlak voor aankomst bij Blankenberge heb ik de havenmeester nog even gebeld. Hij had inderdaad voor ons plekken gereserveerd. Wij konden met z’n drieën achter elkaar langs de langssteiger in de oude haven liggen. Hugo besloot zijn schroef te controleren en ging, gewapend met duikbril en een van Theo geleend mes, onder water. Inderdaad kwam er een stuk visnet uit de schroef. Ik heb de bolle jan nog even gehesen, om hem droog te laten waaien.

Heel spontaan werd besloten in het restaurant bij het clubhuis te gaan eten. Corry, Marijke en Astrid hebben plaatsen gereserveerd. Om kwart voor zeven zaten wij op het terras achter het glas. Helaas was het wat kouder geworden, de zon was achter de wolken verdwenen, daarom besloten wij toch maar naar binnen te gaan. Wij mochten, om het de keuken niet te moeilijk te maken, uit slechts drie gerechten, door ons zelf aan te wijzen, kiezen. Het werd uiteindelijk een portie mosselen, een visgerecht en een vleesgerecht. Na het diner zijn wij de boulevard opgegaan en hebben daar ijs of een Brusselse wafel genomen. Via een achterafstraat zijn wij weer terug naar de haven gelopen.

Saaie overtocht

Weer: geheel bewolkt, heiig, temperatuur 20 graden, wind N 3.

Het was vandaag weer vroeg opstaan. Om half zeven ging de wekker. Ik ben eerst naar de havenmeester gelopen om te betalen. Ik kwam hem onderweg tegen, hij ging eerst iemand helpen bij de dieselpomp. Ik ben daarom eerst maar gaan douchen. Daar kwam ik Hugo tegen, die later ook zou gaan betalen. Ik stond bij het havenmeesterkantoortje even te wachten, toen ook Marijke arriveerde. Gelukkig liet de havenmeester niet lang op zich wachten. Terug aan boord werd er snel gegeten en het schip vaarklaar gemaakt. Om vijf over acht gingen de trossen los. Het was op zee een saaie boel, geheel bewolkt en zeer matig zicht. De wind was voor de Frigga, vooral met ruime wind en stroom mee, iets te weinig. De Oliefoo en Rosa segunda hebben vrijwel alles gezeild en slechts af en toe de motor bijgezet. Wij echter hebben vrijwel het hele traject de motor mee laten lopen, om zodoende te twee andere schepen bij te kunnen houden. Slechts af en toe was de wind gunstig en konden wij een stuk zeilen. Het oversteken van de shipping lanes gaf geen problemen. Schepen gingen voor of achter ons langs. Wel zagen wij een zeilboot in de shipping lane tegen de vaarrichting in varen. Toen er drie vrachtschepen in zijn richting voeren, maakte hij zich snel uit de voeten.

Heel even leek het te gaan opklaren en scheen de zon een kort moment, maar helaas duurde dat maar even. Pas een paar mijl vanaf de kust konden wij land zien, dat hier overigens niet zo fraai is met alle industrie bij Duinkerke. Na zeven uur varen konden wij aanleggen in de jachthaven in Duinkerke. Het was wel stappelen geblazen. Wij lagen uiteindelijk tussen een Belg en een Nederlander in. De Rosa segunda en de Oliefoo lagen met z’n tweeën naast een Zweed. Omdat de voorraden weer aangevuld moesten worden zijn de dames de wal opgegaan voor de boodschappen. Gelukkig was hier weer internet, slechts één euro, waardoor ik weer wat berichten op het blog kon plaatsen. Jammer is dat de verbinding wat traag is. Het zal daarom nu nog niet lukken ook foto’s bij de teksten te zetten.
’s Avonds zijn op de Oliefoo de plannen voor de komende week besproken, maar afhankelijk van het weer en de wind kan er in de planning nog  van alles veranderen.

Terug in Ramsgate

Weer: zonnig, wolkenvelden, temperatuur 23 graden, wind variërend tussen N en E 2-3.

Gisterenavond was afgesproken om eerst diesel te gaan tanken en daarna om 12 uur te vertrekken. Vlak voor vertrek was er op de Rosa segunda een probleem ontstaan: de vuilwatertank zat verstopt en dreigde via het toilet terug te stromen in de boot. Na enige discussie werd besloten, dit probleem eerst op te lossen voor een eventueel vertrek. Hugo, met hulp van Theo en Sebas, dook in de kelders van het schip. Wel zijn de Frigga en de Oliefoo om half twaalf diesel gaan tanken. Tijdens het tanken werd duidelijk dat het probleem opgelost zou worden. Ook de Rosa segunda kwam even later naar de diesel pomp steiger. Na het tanken konden wij zo de sluis in. Na een korte schutting voeren wij om half een de Medway op. Helaas stond de wind pal tegen en stond er niets anders op dan de motor te gebruiken.

Later voorbij Sheerness was de situatie niet veranderd. Voorbij de laatste bank in de Thames Estuary konden wij afvallen en viel er te zeilen. Het was jammer dat voor de kust bij New Foreland de wind afnam en de pruttel pot gestart moest worden. Het was deze keer zo druk in de haven, dat wij naar de East-haven werden gestuurd. Daar konden wij aan de buitensteiger achter elkaar liggen.
Aan boord van alle schepen moest nog avondeten op tafel komen. Astrid had eigenlijk een lasagne te veel gekocht en bood die aan ons aan. Omdat zij toch de oven moest gebruiken, werd ons stuk ook mee verwarmd. Later kon ik de half lege schaal, met ovenwanten, aan boord van de Frigga brengen. Corry had er sla bijgemaakt.
’s Avonds zijn wij aan boord van de Rosa segunda thee gaan drinken. Tevens werden de plannen voor morgen besproken. Het plan om nog naar Dover te varen werd uiteindelijk afgeserveerd. Wij gaan morgen naar de overkant: Duinkerke.